Ásta Kristín litla systir mín er hrakfallabálkur (verður hér eftir kölluð ÁK). Vægt til orða tekið. Af 6 systkinum er hún sú eina (ennþá, 7-9-13) sem hefur brotnað. Hún er nýkomin úr gifsi. Hún er núna með 7 spor í hökunni, Árni Hlynur (ÁH) fékk 8 spor þar á svipuðum aldri. ÁK hefur brunnið illa á fingrum, ÁH á hendi og hún er sú eina af okkur öllum sem hefur fengið kolsvört glóðuraugu…. á bæði í einu. OG RIIIIIISSSSSAAAAA stóra kúlu á ennið sem orsakaði glóðuraugun. Svo ekki sé minnst á alla marblettina sem renna vanalega bara saman í eitt því þeir eru svo margir.
En þrátt fyrir allt þetta er hún ALGJÖR hetja. Þegar hún brotnaði, þá héldum við bara að þetta væri slæm tognun. Hún kveinkaði sér lítið sem ekkert. Í ljós kom að við ökklann voru 2 sprungur sitthvorumegin. Hún var sett í gifs. Þegar það var tekið sást á henni að hún hlífði sér, en hún sagði ekki múkk. Þegar hún var deyfð fyrir saumaskapinn á hökunni, þá sagði hún ekki múkk. Ekki tár ekkert! Þvílík hetja.
En ég vona að þessi klaufaskapur eldist af henni stelpunni. Það er ekkert gaman að vera skvísa í kjól með svakalega marbletti á leggjunum þegar maður er orðinn 13+.
Vona að það sé búið að hrista úr ykkur þarna úti alla vitleysuna. Ég er amk laus við hana!
svo var bara komið kvöld. (Það eru ekkert bara litlu börnin sem ruglast!)