hefur öðlast nýja merkingu í mínum huga. Kannski ekki endilega nýja – en sterkari … mikið sterkari merkingu. Já ég er komin heim, heim til Íslands og það er unaður. Ekki það að Svíþjóð hafi verið svona hræðilegt – alveg þveröfugt því þetta var frábær tími, lærdómur og reynsla. Í raun söknum við þess bæði oggulítið að vera ekki stödd í Eskilstuna í eins og 2 ár í viðbót. En gott er þó að vera komin heim. Og enn betra er að íbúðin okkar er í sjónmáli. Gæti verið að við fáum lyklana annað kvöld(fimmtudag) eða föstudaginn. Ekki leiðinlegt verð ég að segja! Við hjúin erum eins og börn á jólunum HAHAHAHAHAHAHA maður bara valhoppar og raular fyrir munni sér.
Annað! Ég er farin að vinna. Búin að vera að vinna núna í tæpar 2 vikur og það er bara merkilega fullt að gera. Strax eru dagarnir orðnir fullir og nú þegar farið að bóka fram yfir páska. Svo það er ekki yfir einu eða neinu að kvarta. Átti nú alveg von á góðum viðbrögðum en kannski ekki svona góðum og svona hratt 
Svo lífið leikur við mig hérna á klakanum.
Förin mín til Danaveldis var yndisleg í alla staði. Tjahh reyndar kannski eitt út á hana að setja. Ég fór “óvart” með svo mikið með mér frá Svíþjóð (það var svo mikið af smádóti eftir) að ég rogaðist eiginlega frá Eskilstuna til Kolding með tæplega 50 kíló af farangri. Skipti 2x um lest á leiðinni auk þess að þurfa að rölta frá “utanverðum” Hovedbanegård inn á hann með ferlíkin – þetta var martröð. Ég sendi í pósti heim frá Kolding 14 kíló og létti því farangurinn minn heilmikið fyrir rest ferðarinnar – hjúkkkettt. En í Kolding tók Hrönn á móti mér eftir 7-8 tíma lestarferð og það var frábært. Ég var “trítuð” eins og prinsessa, veislumatur á hverju kvöldi, nudd og unaður. Keyrðum til Þýskalands og Sønneborg þar sem Sædís var að keppa og Jón Andri býr.
Eftir 4 daga dvöl í Kolding lá leiðin til København til Steingerðar frænku, nýbökuðu Júlíu og Mikaels. Þar tók við önnur dekurmeðferð. Ég fékk að knúsa kyssa og kjassa hana Júlíu í bak og fyrir en hún er orðin 2 mánaða snúlla. Yndisleg krúttilína. Ég fékk að sjá nýja húsið þeirra sem þau eru á fullu að gera upp núna. Sem betur fer eru þau á leið til Íslands og verða þær mæðgur hérna í mánuð svo maður ætti að geta hitt þær svolítið (vonandi) áður en þær fara aftur.
Jæja ætla ekki að hafa þetta lengra í bili, alveg nógu langt “back-blogg” samt. Hafið það bara öll sem allra best þangað til næst. HD