Stelpurnar báðar sofandi (tala ég eins og þær séu litlu börnin mín!) og kemur á óvart að fröken HD skuli vera vöknuð fyrst =) eða ekki!
Steinunn Margrét kom á föstudag með flugi og lest og sótti ég hana bara á lestarstöðina eftir vinnu. Við sátum og blöðruðum -hela tiden- frá því að hún kom (kl 15) og þangað til ég var nánast farin að dotta á milli setninga í sófanum um 00:30. Vöknuðum um 9 (HD löngu vöknuð) og fengum okkur morgunmat og drifum okkur af stað í snjónum og sólinni til Arlanda að sækja Þorbjörgu. Ferðin til Arlanda gekk vel, rötuðum alla leið eins og ekkert væri. En þegar við ætluðum inn í stokkhólm að skoða okkur um þá var einhver þreytupúki skriðinn í mig og ég gerði ekkert nema villast, keyra fram og til baka, út og suður – allt til að sýna þeim hin ólíku hverfi Stokkhólms!!!
(og mér líka því ég hafði aldrei komið á þessa staði). Á endanum rambaði ég á bílastæðahús sem var á besta stað – frábært. Skoðuðum nokkrar búðir (með nokkuð góðum árangri), fengum okkur að borða og létum svo henda okkur útúr búðunum sem voru allar að loka. Borðuðum í Gamla stan í gömlu neðanjarðarfangelsi – ferlega fyndið.
Heim var haldið í myrkri og gekk merkilega vel að koma okkur útúr centrum á rétta hraðbraut (eftir bara ein smá mistök) og heim var haldið – En reyndar var greinilega “einhver búinn að taka skiltið” sem ég átti að fylgja í rétta átt svo við héldum í átt að Helsingborg. Ekki alveg rétt leið. En með smá hjálp frá Söndru þá komumst við heim með smá krókaleiðum í gegnum hina ýmsu smábæi og þyrpingar. Úff talsvert lengra ferðalag en haldið var með í upphafi!
*Lærdómur dagsins: aldrei keyra í Stokkhólmi nema með fulla meðvitund og óþreytt
Svengd, þreyta og gleði fylgdi okkur inn í íbúð seint og síðarmeir. Festað fram eftir nóttu og steinrotast svo til hádegis í dag, eða sumir til morgunkaffistíma.
Sæl að sinni HD